mały|Astragale z kości owczych (okres hellenistyczny). Maresza, III–II wiek p.n.e., Muzeum Hecht mały|Rzymska rzeźba dziewczyny grającej astragalem. 130–150 n.e., Staatliche Museen zu Berlin Astragal, astragalusArkadiusz Stempin, 2012: Astragalusy – czyli dlaczego gramy sześciennymi kostkami? Magia gry. Sztuka rywalizacji. Wyd. Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, s. 17. − zwierzęca kość skokowa lub jej naśladownictwo w innym materiale, używana od starożytności do gier; również nazwa różnych gier z wykorzystaniem tych kości.

Jako astragale wykorzystywano kości skokoweTomasz Borkowski, 2016: Późne średniowiecze. W: Śląsk starożytny i średniowieczny (red. M. Trzciński). Wyd. Muzeum Miejskie Wrocławia, s. 187., głównie kóz lub owiec, rzadziej krowieStrona Muzeum Narodowego w Warszawie .. Znane są też astragale pozyskane od świńBorkowski 2016, s. 187. oraz wykonane na kształt tych kości formy z innych materiałów, np. metaliStrona Muzeum Narodowego w Warszawie .. Nazwą astragali określano także różne gry prowadzone z wykorzystaniem tych kościStempin 2012, s. 17..