Na powierzchni szerszego niż dłuższego przedplecza występują dość gęsto rozmieszczone punkty o wyraźnie widocznych, wypłaszczonych dnach oraz krótkim, podłużnym dołku przedtarczkowym. Tarczka jest krótka, naga i niepunktowana. Pokrywy są zwykle bardziej zwarte i mocniej ku tyłowi rozszerzone niż u I. loti, o długości mniejszej niż półtorakrotność łącznej szerokości, najszersze zawsze za środkiem długości, po bokach zaokrąglone, o szerszych od rzędów, mikrosiateczkowanych i niewyraźnie punktowanych międzyrzędach. Pierwszy człon stóp nie jest wyraźnie dłuższy od następnego.
Spośród widocznych sternitów odwłoka pierwszy i drugi rozdzielone są kompletnym, choć delikatnym szwem. Genitalia samca mają edeagus o krótkiej płytce tegmenu, szerokim wcięciem rozdzielonych płatach parameroidalnych i zaokrąglonym w widoku grzbietowym oraz prostym w widoku bocznym wierzchołku płata środkowego (prącia).
Ekologia i występowanie Owad preferujący stanowiska wilgotne, zasiedlający głównie wilgotne łąki i pobrzeża wód. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami żerującymi na komonicy błotnej i Lotus lancerottensis. Larwy są endofagiczne i rozwijają się wewnątrz strąków, prowadząc do ich miejscowych rozdęć i odkształceń. Aktywne postacie dorosłe obserwuje się od kwietnia do września.