Struktury konidialne skąpo wytwarzane na całej powierzchni kolonii, ale sporadycznie bardziej skoncentrowane w wąskiej strefie brzeżnej, w odcieniach szarozielonych lub zielonych. Wysięk dość obfity, w małych kropelkach, przezroczysty lub w odcieniach bladożółtych, zapach słaby. Rewers jasnożółty do żółtopomarańczowego. Konidiofory powstają głównie z grzybni substratowej, rzadziej z grzybni powietrznej, mają rozmiary do 300–400 × 2–2,5 µm, są gładkościenne, czasami rozgałęzione. Penicillusy zróżnicowane, zwykle rozgałęzione, czasami monowertyckoidalne lub diwertycjoidalne, ale zazwyczaj składające się z 3 do 5 metuli, często nieregularnej długości i czasami powstające na różnych poziomach, z ramionami i metulami czasami wyrastającymi z tego samego węzła. Metule 8–15 µm x około 2–2,2 µm, ramiona w dość zwartych skupiskach po 5 do 8, około 7–9 × 1,5 do 2 µm z końcówkami zawierającymi konidia, wąskimi i raczej stopniowo zwężającymi się. Konidia prawie kuliste do eliptycznych, 2,5–3 × 2–2,5 µm, o cienkich i gładkich lub prawie gładkich ścianach, zebrane w splątane łańcuszki o długości do 50 lub 75 µm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Penicillium miczynskii · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.