W 1874 roku wydał Norges fiske, w której opisał rozmieszczenie ryb w Norwegii. Opracowywał opisy ryb przywiezionych z kilku wypraw, a zainteresowanie naukowe wzbudziły zwłaszcza jego badania nad babkowatymi.
W 1908 roku rozpoczął szeroko zakrojone badania norweskich kręgowców, sporządzając dokładne opisy każdego gatunku z informacjami na temat ich rozmieszczenia, trybu życia i rozmnażania. Przed śmiercią udało mu się ukończyć jedynie pierwszą część, dotyczącą ssaków – części poświęcone gadom i płazom zostały ukończone przez Alfa Wollebæka (1879–1960) w 1918 roku, a część o ptakach opracował Ørjan Olsen (1885–1972) i wydał ją w 1921 roku. Część o rybach nigdy nie została opracowana.
Jego prace na temat lemingów norweskich posłużyły brytyjskiemu biologowi Charlesowi Sutherlandowi Eltonowi (1900–1991) do sformułowania w 1924 roku hipotezy na temat zmian liczebności małych gryzoni.