Pędruś nabrzozak (Betulapion simile) – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Eurazję i Amerykę Północną. Żeruje na brzozach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1811 roku przez Williama Kirby’ego pod nazwą Apion simile. Klasyfikowany był w XX wieku w podrodzajach Apion (Eutrichapion) i Apion (Trichapion). W 1990 roku Miguel Á. Alonso-Zarazaga wyniósł te podrodzaje do rangi rodzajów. W 1994 roku Jean-Marie Ehret przeniósł omawiany gatunek do nowego rodzaju Betulapion i wyznaczył jego gatunkiem typowym.
W obrębie omawianego taksonu wyróżnia się dwa podgatunki: Betulapion simile simile (Kirby, 1811) Betulapion simile walshii (Smith, 1884)
Morfologia Chrząszcz o smukłym ciele długości od 1,7 do 2,4 mm. Ubarwienie ma czarne, na stronie grzbietowej z wyraźnym lub niewyraźnym połyskiem spiżowym, zaznaczonym przede wszystkim na pokrywach. Wierzch ciała porastają dobrze widoczne, ale cienkie włoski (włosowate łuski). Na spodzie ciała owłosienie jest białe, zagęszczone zwłaszcza na biodrach przedniej pary, mezopleurach, metapleurach oraz bokach śródpiersia i zapiersia;