Ernst Holtz (ur. 24 lipca 1854 w Renz, zm. 1935 w Poczdamie) – niemiecki prawnik, landrat powiatu katowickiego, prezydent rejencji opolskiej.

Życiorys Urodził się 24 lipca 1854 roku w Renz (część Poseritz) na Rugii, w rodzinie posiadacza dóbr rycerskich ze Stralsundu. Studiował prawo na uniwersytetach w Heidelbergu i Greifswaldzie. W 1876 roku został referendarzem sądowym, a w 1879 roku referendarzem rejencyjnym przy rejencji w Stralsundzie. W 1883 roku objął stanowisko asesora rejencyjnego i przydzielono go do pracy w rejencji opolskiej.

W 1884 roku został wybrany przez rejencję opolską na landrata powiatu katowickiego, a funkcję tę pełnił do 1896 roku. Jeszcze w tym samym roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Katowic, a będąc jeszcze landratem katowickim został oddelegowany do nadprezydium prowincji śląskiej we Wrocławiu. W 1898 roku został mianowany tajnym radcą rejencyjnym i radcą w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Prus.

W 1900 roku, po odejściu ze stanowiska prezydenta rejencji opolskiej mianowano go jego następcą. Od lutego do kwietnia 1903 roku udał się z cesarzem niemieckim Wilhelmem II w rejs parowcem , odwiedzając kraje Orientu. Otrzymał tytuł honorowego obywatela Opola.