Historia Pierwotnie, od XIII w., znajdował się w tym miejscu most na głębokim rowie oraz postawiona za nim brama, zwana Porte de Donnamary. Obecna brama została wzniesiona w latach 1410 – 1414 pod kierunkiem mistrza Nicolasa Girarda. Jej przykrycie dachowe wykonali w latach 1414 – 1416 Antoine Burquinet i Pierre Chapottat. Powstała jako jeden z ostatnich elementów obrony miasta, usytuowany w trzecim, najbardziej zewnętrznym pierścieniu murów. Pierwotnie wieża bramna miała strukturę łupinową: była otwarta od strony miasta tak, aby w przypadku zdobycia przez napastnika nie mógł on wykorzystać obiektu przeciwko samemu miastu. W 1482 roku ukończono prace nad dodatkowym pierścieniem muru w formie barbakanu, usytuowanym przed bramą.
Transformacja strzelnic dla łuczników w ambrazury dla dział i innej broni palnej, jak i zamurowanie fasady od strony miasta miały miejsce w latach 1560-1567. W latach 1650-1653 miała miejsce przebudowa dachu.
Rozbiórka w roku 1888 zespołu uformowanego w ciągu XV wieku oraz poszerzenie otworu bramy nastąpiły w związku z potrzebą poszerzenia ulicy. W 1950 r.