Genitalia samca mają tegmen o płatach parameroidalnych rozdzielonych pośrodkowym wcięciem nieosiągającym poziomu wierzchołkowych krawędzi poprzecznych okienek. Na zesklerotyzowanej części nasadowej płata parameroidalnego leżą tylko dwie szczecinki makroskopowe i dwa wewnętrzne kile podłużne. Prostegium jest niewystające, o lekko dwufalistej krawędzi wierzchołkowej. Płat środkowy edeagusa (prącie) ma boki w widoku grzbietowym przeciętnie równoległe do wysokości ostium, wierzchołek w tymże widoku zaokrąglony lub trapezowaty, a widoku bocznym odgięty. Endofallus odznacza się obecnością dwóch grupek gęsto upakowanych ząbków w części nasadowej.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami bobowatych z rodzaju lucerna. Larwy są endofagiczne. Zimują i przepoczwarczają się wewnątrz pąków liściowych.
Podrodzaj głównie palearktyczny, ale jeden z gatunków zawleczono do krainy australijskiej. H. (A.) kamdeschense znany jest tylko z Afganistanu, natomiast pozostałe gatunki występują w Azji i Europie, w tym w Polsce, a gatunek typowy także w Afryce Północnej.