Rozwinął szeroką działalność badawczą. Początkowo w kręgu jego zainteresowań znajdowały się przede wszystkim banany, w tym ich wzrost oraz rozmnażanie. Poczynione przezeń ustalenia znalazły praktyczne zastosowanie w przemysłowej uprawie tych roślin owocowych na Filipinach. Później zaczął się również zajmować innymi obszarami botaniki. Jako pierwszy Filipińczyk badał papryki, a także rodzime dla archipelagu rośliny trujące. Zwrócił się wreszcie w stronę roślin mających zastosowanie medyczne. Owocem jego pracy w tym zakresie była monumentalna Medicinal Plants of the Philippines. Pozycja ta zawiera informacje na temat 858 występujących na Filipinach roślin o właściwościach leczniczych. Był także ekspertem w zakresie filipińskich storczyków. Odnotował występowanie 900 gatunków tych roślin, a ponadto odkrył 58 gatunków storczykowatych endemicznych dla Filipin. Opisał liczne nowe taksony roślin okrytozalążkowych, samodzielnie lub we współautorstwie (często z amerykańskim orchidologiem ). Uznaje się go za pioniera filipińskich badań nad storczykami.
W uznaniu zasług dla rozwoju krajowej botaniki przyznano mu tytuł Narodowego Naukowca Filipin w 1980. Zmarł 23 sierpnia 1986.
Na jego cześć nazwano rodzaj storczyków Quisumbingia Merr.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filipińscy naukowcy Kategoria:Botanicy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami taksonów biologicznych