Po klęsce wrześniowej przedostał się do Rumunii. Był inicjatorem i twórcą ekspozytury wywiadowczej Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza w Rumunii o kryptonimie „R”. Później, na skutek wprowadzenia nowej organizacji wywiadu, został mianowany szefem Ekspozytury „R”, był też drugim zastępcą Komendanta Bazy Łączności Związku Walki Zbrojnej „Bolek” w Rumunii. W grudniu 1939 zaprzysiężono go jako żołnierza ZWZ. 1 czerwca 1940 został zwolniony ze stanowiska. Przez Bałkany przedostał się do Palestyny, gdzie został przydzielony do Ośrodka Zapasowego Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Początkowo pełnił obowiązki kierownika referatu wyszkolenia, a od grudnia 1940 szefa Oddziału III Sztabu. W listopadzie 1942 objął stanowisko dowódcy 3 karpackiego batalionu ciężkich karabinów maszynowych. W listopadzie 1943 został zastępcą dowódcy 2 Brygady Strzelców Karpackich (do lipca 1943). Od 1943 do 1945 zastępca szefa Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Sztabu NW. Na pułkownika awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1944.