Na każdej pokrywie wyrastają dwie szczecinki wyspecjalizowane, jedna w tylnej ⅓ międzyrzędu siódmego, a druga na końcu międzyrzędu dziewiątego. Odnóża są chude, o smuklejszych niż u pędrusia lucernowca czy H. gracilicolle stopach.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po niższe położenia w górach. Zasiedla łąki, pola, ugory, stanowiska ruderalne, przydroża, zarośla i prześwietlone lasy. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami bobowatych z rodzaju wyka. Stwierdzono ich żerowanie na wykach: płotowej, ptasiej, siewnej, wąskolistnej i . Endofagiczne larwy przechodzą rozwój wewnątrz pędów, prowadząc do formowania się na nich nieznacznych nabrzmiałości o wymiarach około 2 x 7 mm, w których to następuje również ich przepoczwarczenie. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od kwietnia do września. Często widywane są podczas wygrzewania się na elewacjach budynków i murach.