Od 1945 do 1948 pracował w młynie. W 1946 wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec, w 1949 przeszedł do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. Kierował jej strukturami w kilku regionach (m.in. Hesji-Nassau) i landzie Nadrenia-Palatynat (1970–1977), od 1975 był też skarbnikiem federalnych struktur SPD. Od 1974 do śmierci pozostawał pierwszym szefem Partii Europejskich Socjalistów (wówczas pod nazwą Konfederacja Partii Socjalistycznych Wspólnot Europejskich). Zasiadał w radzie miejskiej Kirn (1946–1948) i landtagu Nadrenii-Palatynatu (1955–1957, 1971–1977), dwukrotnie był głównym kandydatem socjaldemokratów w wyborach do landtagu i jeden raz liderem opozycji. Pełnił funkcję burmistrza gminy związkowej Kirn-Land (1949–1967). Od 1957 do 1971 zasiadał w Bundestagu, a od 1965 do 1971 był oddelegowany do Parlamentu Europejskiego. Od 1974 do 1977 kierował na poziomie unijnym Konfederacją Partii Socjalistycznych Wspólnoty Europejskiej.

Był żonaty z Lydią, miał sześcioro dzieci.

Odznaczenia i upamiętnienie Za zasługi w trakcie II wojny światowej otrzymał Złoty Krzyż Niemiecki oraz Krzyż Żelazny I i II klasy.