W latach 1913–1921 mieszkał w komisariacie kustodii w Waszyngtonie, gdzie redagował polską edycję periodyku „Kalendarz Krzyżowca”. W latach 1915–1918 doktoryzował się z prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Ameryki. Po powrocie do Jerozolimy prowadził wykłady z prawa w studium teologicznym w roku akademickim 1923–1924. W 1923 roku został mianowany prosekretarzem Kustodii Ziemi Świętej. Urząd ten pełnił do 1957 roku. Ojciec Borkowski aktywnie uczestniczył w życiu palestyńskiej Polonii, służył jako przewodnik po miejscach świętych. Tłumaczył i opracowywał publikacje w języku polskim, m.in. Przewodnik po Ziemi Świętej w 1934 roku, wznowiony w 1942 roku z myślą o stacjonujących w Ziemi Świętej żołnierzach Andersa. Publikował również na łamach włoskojęzycznej „La Terra Santa”. Zbierając wśród Polaków ofiary, udało mu się wesprzeć budowę nowej Bazyliki Zwiastowania w Nazarecie. Z jego inicjatywy powstała majolika z Matką Boską Częstochowską. Borkowski przyczynił się również do powstania dużej mozaiki Ego sum w Bazylice Getsemani oraz różnojęzycznych tablic z tekstem Magnificat w Sanktuarium Nawiedzenia św. Elżbiety w En Kerem.
Ojciec Borkowski zmarł w Jerozolimie 16 lipca 1970 roku.
Wybrana bibliografia zakonnika (uzupełnienia) (pars disseratiionis)
(opracowanie i rysunki)