Środkowy płat edeagusa (prącie) ma wierzchołek w widoku bocznym odgięty lub rozdęty, a widoku grzbietowym wąsko zaokrąglony. W wierzchołkowej części endofallusa obecne są dwa pośrodkowe szeregi dużych zębów, dwa boczne szeregi ząbków mniejszych oraz nieliczne, bezładnie rozmieszczone ząbki przy ostium.
Rozprzestrzenienie Podrodzaj palearktyczny, azjatycki, rozmieszczony w szeroko rozumianej Azji Środkowej, od Kazachstanu po Sinciang i Afganistan.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1959 roku przez Eduarda Vossa na łamach „Entomologische Blatter” w randze podrodzaju w obrębie rodzaju Apion. Gatunkiem typowym autor ów wyznaczył Apion plicatum. W 1990 roku Miguel A. Alonso-Zarazaga wyniósł Hemitrichapion do rangi osobnego rodzaju i podzielił go na cztery podrodzaje, w tym omawiany nominatywny.
Do tego podrodzaju zalicza się trzy opisane gatunki: Hemitrichapion badakschanicum (Voss, 1959) Hemitrichapion perspicillum (Faust, 1887) Hemitrichapion plicatum (Faust, 1887)
Przypisy
Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1959 roku