Ornament wkomponowywano w układ pasowy.
mały|Waza w stylu czerwonofigurowym
Styl czerwonofigurowy – pojawił się w połowie V w. p.n.e. Przypominał styl czarnofigurowy z zastosowaniem odwrócenia kolorów – czarne pozostawało tło, a sylwety postaci przedstawiano w barwach czerwonych, żółtawych lub w odcieniach bieli. Przez zastosowanie tej techniki ujęcia były mniej schematyczne, bardziej zbliżone do natury. W muskulaturze ciała pojawiła się większa dokładność, a w draperii więcej szczegółów. Postaci ukazywano w ruchu, dzięki czemu przedstawienia nabrały dynamizmu. Stosowano skróty perspektywiczne. Częściej sięgano po motywy ukazujące sceny z życia codziennego, takie jak uczty, tańce, zawody sportowe.
Najpopularniejsze motywy zdobnicze meander – ornament geometryczny utworzony z ciągłej, załamującej się w równych odstępach pod kątem prostym linii, wykorzystywano go w ceramice i architekturze, palmeta – ornament dekoracyjny, w którym występował powtarzający się motyw liścia palmowego z listkami ułożonymi w promienisty sposób, wykorzystywano go w ceramice i architekturze, wole oczy – ornament ciągły, reliefowy, z motywem wypukłego owalnego kształtu, kimation – ornament ciągły, pasowy, który składał się ze stylizowanych liści lub kwiatów, występował w różnych odmianach.