Pędruś cieciorkowiec (Hemitrichapion pavidum) – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną i zachodnią część Azji. Żeruje na bobowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1817 roku przez Ernsta Friedricha Germara pod nazwą Apion pavidum. W 1990 roku wyznaczony został przez Miguela Á. Alonsa-Zarazagę gatunkiem typowym nowego podrodzaju Dimesomyops w obrębie rodzaju Hemitrichapion.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 1,8 do 2,3 mm. Ubarwienie oskórka jest czarne z ciemnoniebieskimi, słabo błyszczącymi pokrywami oraz czerwonobrunatnym rozjaśnieniem na czułkach obejmującym trzonek, nóżkę, a czasem też nasadę biczyka. Wierzch ciała jest owłosiony stosunkowo gęsto i dość długo, co nadaje mu połyskująco szarawy wygląd. Spód głowy i tułowia owłosiony jest nieznaczne gęściej niż wierzch, przy czym owłosienie tworzy tam mocniej zagęszczone łatki pod oczami, na przedpiersiu i przednich biodrach oraz jedynie nieznaczne zagęszczenia na mezopleurach, bokach śródpiersia, metapleurach i bokach zapiersia. Białe włoski w łatce pod oczami (rzęsy) rozchodzą się promieniście.