Jean Codure SJ (ur. 24 czerwca 1508 w Seyne, zm. 29 sierpnia 1541 w Rzymie) – francuski prezbiter rzymskokatolicki, współzałożyciel Towarzystwa Jezusowego, jeden z pierwszych towarzyszy Ignacego Loyoli.

Życiorys Urodził się 24 czerwca 1508 w Seyne, jako syn królewskiego notariusza. W młodości uzyskał bakalaureat z teologii, a w 1534 roku został przyjęty na Uniwersytet Paryski. Studiował w Collège Lisieux, a w 1536 roku poprosił Piotra Fabera, by został jego przewodnikiem duchowym. Pod jego kierunkiem odprawił „Ćwiczenia duchowne”, a następnie otrzymał stopień licencjata. 15 sierpnia 1536 roku złożył pierwsze śluby posłuszeństwa, czystości i ubóstwa razem z Paschase’em Broëtem w Montmartre. Niecały miesiąc później uzyskał tytuł magistra. W 1537 roku udał się do Wenecji, skąd miał wyruszyć ze swoimi towarzyszami do Ziemi Świętej. Czekając na statek, przyszli jezuici postanowili zająć się posługą apostolską, a w marcu 1537 roku udali się do Rzymu, by spotkać się z Pawłem III. 24 czerwca tego roku przyjął święcenia kapłańskie. Po spotkaniu z papieżem Codure i Diego Hozes udali się do Treviso, a następnie do Padwy. Zaraz po przybyciu zostali wtrąceni do więzienia, z powodu nieufności i podejrzeń biskupa pomocniczego. Następnego dnia zostali wypuszczeni i rozpoczęli działalność duszpasterską.