Halvor Heyerdahl Rasch (ur. 8 stycznia 1805 w Mustorp w Eidsbergu, zm. 26 sierpnia 1883 w Kristianii) – norweski przyrodnik, pionier zoologii, twórca prawa łowieckiego.
Życiorys Był synem rotmistrza Michaela Rascha (1769–1849) i jego żony Edle Valentine Heyerdahl (1783–1870).
Po ukończeniu szkoły średniej i zdaniu examen artium w 1821 roku rozpoczął studia botaniczne na Uniwersytecie w Kristianii, jednak szybko przeniósł się na studia zoologiczne. W 1825 roku został zatrudniony jako sekretarz i kustosz gabinetu zoologicznego na macierzystej uczelni. W latach 1840–1842 korzystał ze stypendium państwowego na zagraniczne studia w zakresie muzealnictwa, kształcąc się w Lejdzie i Paryżu. Po powrocie do Norwegii w 1843 roku został pracownikiem naukowym uniwersytetu w zakresie zoologii, w 1847 roku – wykładowcą a w 1852 roku uzyskał tytuł profesora. Na emeryturę przeszedł w 1874 roku.
Działalność naukowa Rasch prowadził badania rodzimej fauny Norwegii. W 1833 roku badał ptaki wzdłuż zachodniego wybrzeża a w 1844 roku faunę morską między półwyspem Stad a archipelagiem Froan. Sporządził listę ptaków występujących w Norwegii.