Endofallus ma w części wierzchołkowej trzy grupki gęsto upakowanych ząbków, a w części nasadowej fałd wzmacniający jest rozwinięty szczątkowo lub całkiem zanikły.
Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami żerującymi na bobowatych. Podawane są z grochów, rutwic, soczewic i wyk.
Podrodzaj palearktyczny. Oba gatunki występują w Europie, w tym w Polsce, a gatunek typowy także w Afryce Północnej, na Syberii i w Azji Zachodniej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1923 roku przez Eleméra Bokora jako podrodzaj w obrębie rodzaju Apion. W 1990 roku Miguel A. Alonso-Zarazaga przeniósł go do rodzaju Eutrichapion i wyznaczył Apion vorax jego gatunkiem typowym.
Do podrodzaju zalicza się dwa opisane gatunki: Eutrichapion gribodoi (Desbrochers des Loges, 1896) Eutrichapion vorax (Herbst, 1797)
Przypisy
Kategoria:Pędrusiowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1923 roku