W latach 1542-1544 Broët posługiwał w Montepulciano, Foligno, a także w Reggio, gdzie zajmował się reformą konwentu klarysek. W okresie 1545-1547 głosił kazania w Faenzy, na prośbę kardynała Rodolfa Pio di Carpiego. W tym okresie pojawiła się możliwość mianowania go patriarchą Etiopii, by rozpoczął tam misję jezuicką, jednak ostatecznie do tego nie doszło.
W 1547 roku Ignacy Loyola skierował go do Bolonii, gdzie pozostał przez pięć lat. W 1551 roku doglądał powstania kolegium jezuickiego w Ferrarze, a także został prowincjałem Italii. W połowie 1552 roku na tej funkcji zastąpił do Diego Laynez, a Broët został wysłany do Francji. Dzięki pomocy biskupa Guillaume’a Duprata, jezuici założyli Collège Clermont. Sojusznikiem Towarzystwa Jezusowego był kardynał Charles de Guise, natomiast ich przeciwnikami – biskup Paryża Eustache du Bellay, oraz członkowie parlamentu paryskiego. W 1554 roku parlament nie wyraził zgody na uznanie zakonu i zakazał działalności, natomiast Paryski Wydział Teologii ich potępił. Wobec tego jezuici chcieli odwołać się do papieża, na co Paryżanie odpowiedzieli groźbą odwołania się do soboru. W 1554 roku Ignacy Loyola chciał mianować Broëta prowincjałem Francji, ale wobec groźby diecezji paryskiej o ekskomunice dla jezuity, wstrzymał tę decyzję.