W 1993 roku wywalczyła indywidualnie złoty medal seniorskich mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów w biegu na 200 m, została srebrną medalistką uniwersjady (krążek zdobyła w sztafecie 4 × 400 m), jak również sięgnęła po dwa medale igrzysk Ameryki Środkowej i Karaibów (w tym złoty medal w sztafecie 4 × 400 m). Zaliczyła w tymże roku debiut na seniorskich mistrzostwach globu w Stuttgarcie, w ich ramach uczestniczyła w sztafecie 4 × 100 m oraz 4 × 400 m – na krótszym dystansie wystąpiła tylko w eliminacjach (Kubanki w finale wywalczyły 6. miejsce), na dłuższym dystansie zaś Kubanki z udziałem Bonne zakończyły start w eliminacjach. Dwa lata później wywalczyła złoty medal igrzysk panamerykańskich w sztafecie 4 × 400 m, nadto zdobyła trzy złote medale mistrzostw Ameryki Środkowej i Karaibów (w biegu na 200 m oraz sztafecie 4 × 100 m i 4 × 400 m). Startowała na mistrzostwach świata w Göteborgu, w ich ramach odpadła w eliminacjach biegu na 400 m oraz uczestniczyła w biegu sztafet 4 × 400 m (kubańska sztafeta z jej udziałem awansowała do finału i ukończyła go na 7. miejscu).
Na igrzyskach olimpijskich w Atlancie ponownie weszła w skład kubańskiej sztafety 4 × 400 m. Ta awansowała do finału i z czasem 3:25,85 zajęła 6.