U samicy wierzchołek czułka jest brunatnoczerwony do czarnego, natomiast odcinek żółtoczerwony bywa różny, od ograniczonego trzonka po sięgający aż do końca biczyka. Długość trzonka czułka u obu płci jest większa niż szerokość podstawy ryjka.
Przedplecze jest czarne, ku przodowi wyraźnie zwężone, gęsto pokryte grubymi punktami, przynajmniej w tylnej połowie z podłużnym, bruzdowatym dołkiem przedtarczkowym. Pokrywy są matowo czarne, krótko-jajowate, wyraźnie ku tyłowi rozszerzone, o długości mniejszej niż półtorakrotność szerokości i wyraźnie rozwiniętych barkach. Zapiersie u samca ma umieszczony tuż za połową długości, tępy guzek. Odnóża w całości ubarwione są czarno. Wszystkie pazurki dysponują ząbkiem u nasady.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po niższe położenia w górach. Zasiedla łąki, widne lasy, zarośla, pola, nieużytki i przydroża. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są oligofagicznymi fitofagami bobowatych. Jako rośliny pokarmowe larw wskazywane są: groszek leśny, groszek łąkowy, groszek wielkoprzylistkowy, groszek wiosenny, wyka bób, wyka długożagielkowa, wyka drobnokwiatowa, wyka kaszubska, wyka płotowa, wyka ptasia, wyka siewna, wyka zaroślowa.