Przedplecze jest metalicznie błękitnawozielone, niemal nagie, po bokach jedynie z około dziesięcioma parami białych włosków. Powierzchnię ma poprzecznie marszczoną, przy czym zmarszczki przerywa podłużna, delikatna, głęboka bruzdka środkowa, łącząca się na przedzie i w tyle z poprzecznymi bruzdami przywierzchołkową i przynasadową. Na dnie bruzd silniej zaznacza się połysk niebieski. Boki tułowia są zielone, gęsto i drobno punktowane, zaopatrzone w po sześć słabo zaznaczonych rowków i po sześć białych szczecinek. Pokrywy mają równoległe boki i zaokrąglony wierzchołek z drobno powrębianą krawędzią wierzchołkową i wydłużonymi w niewielki, ostry kolec kątami przyszwowymi. Ubarwienie pokryw jest niebieskawozielone, z wyjątkiem samych krawędzi bez połysku metalicznego, każda z białą przepaską obejmującą bark, biegnącą wzdłuż zewnętrznego brzegu, gwałtownie rozszerzającą się w ⅔ i zlewającą się w tyle z plamką półksiężycowatą. Powierzchnia pokryw jest bardzo drobno i gęsto punktowana, pozbawiona ziarenkowania i dołkowania.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cicindela cardini · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.