Relacje polityczne między kalifatami muzułmańskimi a królestwami chrześcijańskimi Europy utrzymywały zawieszenia broni, co umożliwiało chrześcijańskie pielgrzymki na tereny kontrolowane przez muzułmanów, przynajmniej w pewnych okresach czasu; na przykład kalif Al-Hakim bi-Amr Allah nakazał zniszczenie Bazylika Grobu Świętego, a jego następca zezwolił Cesarstwu Bizantyjskiemu na jej odbudowę. thumb|Ceremonia Świętego Ognia w Bazylika Grobu Świętego, Jerozolima, 2022 W późniejszym XI wieku turcy seldżuccy systematycznie zakłócali szlaki pielgrzymkowe chrześcijan, co stało się jednym z głównych czynników wyzwalających krucjaty.

Państwa krzyżowców początkowo odnosiły sukces, a zwłaszcza Królestwo Jerozolimskie, gwarantując bezpieczny dostęp do Ziemi Świętej dla chrześcijańskich pielgrzymów w XII wieku, lecz Palestyna została ponownie podbita przez muzułmańską dynastię Ajjubidów pod koniec XIII wieku.

Pod Imperium Osmańskim podróżowanie po Palestynie ponownie stało się ograniczone i niebezpieczne.