Albert Nicholas (ur. 27 maja 1900 w Nowym Orleanie, zm. 3 września 1973 w Bazylei) – amerykański klarnecista jazzowy.

Życiorys Grę na klarnecie studiował pod kierunkiem Lorenza Tio juniora w Nowym Orleanie. Już jako nastolatek grał z takimi sławami kornetu, jak Buddy Petit, Joe „King” Oliver i Manuel Perez. Następnie przez trzy lata służył na statkach amerykańskiej floty handlowej (United States Merchant Marine). Po zejściu na ląd powrócił w Chicago do zespołu „Kinga” – Oliver’s Dixie Syncopators, z którym grał i nagrywał od 1925 do 1927.

Potem przez rok przebywał na Dalekim Wschodzie i Egipcie. W 1928 dotarł do Nowego Jorku i przez pięć lat pracował w orkiestrze Luisa Russella. Na początku lat 40. nastąpił spadek popularności jazzu tradycyjnego, który przerwał jego karierę muzyczną. W 1941 zatrudnił się nawet jako strażnik w nowojorskim metrze. Jednakże jeszcze w połowie tej samej dekady wskutek odrodzenia muzyki nowoorleańskiej (New Orleans Revival) wrócił do pełnej aktywności zawodowej. Współpracował wtedy m.in. z pianistą Artem Hodesem, kornecistą i trębaczem Bunkiem Johnsonem, oraz puzonistą Kidem Orym.