W razie wygranej, poniter zgarniał w takiej sytuacji wszystkie pieniądze w banku („rozbijał bank”), a w razie przegranej, musiał zapłacić bankierowi równowartość kwoty znajdującej się w banku.
Faraon w kulturze W frazeologii Z faraona pochodzą wyrażenia „grać va banque” i „zagiąć na kogoś parol” („uwziąć się na kogoś”, od zaginania rogów karty).
W literaturze thumb|Gra w faraona w rosyjskim filmie Dama pikowa (1916), ekranizacji noweli Dama pikowa Aleksandra Puszkina W literaturze rosyjskiej gra w faraona jest głównym motywem noweli Dama pikowa (1834) Aleksandra Puszkina, a także jej adaptacji, m.in. opery Dama pikowa (1890) Piotra Czajkowskiego. W grze w faraona stracił majątek hrabia Mikołaj Rostow, jeden z bohaterów powieści Wojna i pokój (1865–1869) Lwa Tołstoja.
W literaturze polskiej o faraonie wspomniał m.in. Adam Mickiewicz w trzeciej części Dziadów (1832, ustęp Przegląd wojska). Graczem w faraona jest Ignacy Chodźkiewicz (1760–1825), główny bohater powieści Chack. Gracze. Opowieść o szulerach (2018) Włodzimierza Boleckiego.
W historii matematyki Szanse wygranej w faraona analizował m.in. francuski matematyk Abraham de Moivre (1667–1754).