Krzysztof Henryk Andrzej Geret (ur. 27 stycznia 1686 w Roth, zm. 8 lub 9 lipca 1757 w Toruniu) – niemiecki duchowny luterański i bibliofil związany z Toruniem, ojciec Samuela.
Życiorys Jego rodzicami byli Jan Samuel i Katarzyna Maria z domu Husswedel. Początkowo uczył się w gimnazjum w Ansbach, później studiował teologię na Uniwersytecie w Jenie (wpis 2 maja 1704 roku). Od 1712 roku pełnił funkcję kapelana w wojsku saskim. W 1713 roku osiadł w Toruniu, zostając rok później kaznodzieją w języku niemieckim oraz nauczycielem tego języka w kościele Najświętszej Marii Panny, będącej wówczas świątynią ewangelicką. W 1723 roku objął po zmarłym Efraimie Praetoriusie funkcję seniora. Stanowisko to pełnił do 1757 roku.
Za życia cieszył się prestiżem wśród ewangelików toruńskich. Należał on do ortodoksyjnej grupy luteranów w Toruniu, opowiadał się za pełnym zjednoczeniem protestantów oraz wyrażał wrogie stanowisko wobec katolików. Przyczynił się do zwiększenia napięć religijnych w Toruniu, które w lipcu 1724 roku przerodziły się w zamieszki, znany jako tumult toruński. Na mocy dekretu sądu asesorskiego z 16 listopada 1724 roku pastorowie Geret i Efraim Oloff zostali skazani na banicję z Torunia za podsycanie napięć wyznaniowych w Toruniu.