Planowano już wówczas budowę nowego kościoła, ale tymczasowo zdecydowano się jedynie na powiększenie kaplicy, mogącej pomieścić tylko dwadzieścia osób. Cel ten hojnie wsparli parafianie finansowo i rzeczowo. Wybrano też komitet budowy kościoła.
Pierwszy kościół lewo|mały|Plebania Z czasem parafianie zdecydowali o budowie nowego kościoła i zrezygnowali z rozbudowy kaplicy. Prace trwały od wiosny 1934, a zakończono je 11 września 1934. Budowniczym był cieśla Jan Trzciński z Miłkowa. Obiekt poświęcił ksiądz Wilde 30 września 1934 pod obecnym wezwaniem. Kryty gontem, drewniany kościół na ceglanej podmurówce, określany jako provisorium, miał wymiary 12 na 8 metrów. Zbudowany był z heblowanych bali sosnowych i miał dach oparty na dziesięciu krokwiach. Sufit był łamany, trapezowy. Chór miał szerokość 2,40 metra. Wnętrze doświetlały dwie pary okien po bokach i dwa okna flankujące wejście. W ołtarzu wisiał obraz Przemienianie Pańskie autorstwa Andrzeja Czarkowskiego z lat 30. XX wieku. W 1935 świątynię wizytował biskup Henryk Przeździecki. W tym czasie wystąpił konflikt z mieszkańcami wsi Sewerynówka, niezadowolonymi z wyłączenia z parafii parczewskiej (trwający wiele następnych lat).