Obrażeni, zapowiedzieli że go „ukatrupią”, jeśli jeszcze kiedyś pojawi się w Nowym Orleanie.

Przez resztę kariery grał głównie w Nowym Orleanie, innych miastach Luizjany i okazjonalnie na Florydzie. Występował w różnych zespołach, ale przeważnie prowadził własne formacje takie jak The Young Olympians i The Black and Tan Orchestra. W 1922 ponownie zawitał do Kalifornii z grupą Dusena. Później występował już tylko na Południu kraju.

Był bardzo ceniony wśród współczesnych mu muzyków. Nigdy jednak nie dokonał żadnego nagrania. W 1925 wytwórnia OKeh Records zaproponowała mu nagranie kilku utworów, ale on odrzucił ofertę ze względu na zbyt niskie – jego zdaniem – honorariumColin Larkin, The Guinness Encyclopedia of Popular Music wyd. Guinness Publishing, 1992, .

Przez większą część życia nadużywał alkoholu, który w znacznym stopniu przyczynił się do jego przedwczesnego zgonu. Niemniej swój ostatni koncert zagrał jeszcze na dzień przed śmiercią. Jednym z niosących trumnę na jego pogrzebie był „Król Jazzu” Louis Armstrong.