Wykłady nie mogły zostać odczytane w całości ze względu na ich długość. W kolejnych miesiącach Woolf rozwinęła je w dłuższy esej, który miał zostać opublikowany w formie książkowej. W marcu 1929 roku krótsza wersja pojawiła się w magazynie „The Forum” pod tytułem Women and Fiction. Pierwsze wydanie ukazało się 24 października 1929 roku nakładem londyńskiego wydawnictwa Hogarth Press, założonego przez Virginię i jej męża Leonarda Woolfa w 1917 roku. Dodatkowe 600 egzemplarzy zostało wydrukowanych i podpisanych przez Virginię Woolf. W tym samym czasie amerykańskie wydanie zostało opublikowane przez Harcourt Brace & Co w Nowym Jorku.

Pierwsze polskie tłumaczenie wydano w 1997 roku w przekładzie Agnieszki Graff.

Treść Woolf rozpoczyna swój esej stwierdzeniem, że kobiety potrafią i chcą pisać, jednak potrzebują do tego własnego pokoju i pieniędzy na utrzymanie się. W dalszej części bada ówczesne jej standardy i zwyczaje wskazując na dominację mężczyzn i nierówne szanse. Esej opisuje życie studentów Oxbridge i odmienne możliwości w zależności od płci i dostępnych środków. Na potrzeby utworu Woolf stworzyła fikcyjną postać narratorki, która kilkukrotnie zmienia swoje imię. Przykłady nierówności płci są opisywane przez przykładowe postacie np.