Jerzy Gabriel Bobotek (ur. 30 maja 1897 w Zawierciu, zm. 1983 w Chicago) – polski działacz niepodległościowy, inżynier mierniczy, kapitan geograf rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 maja 1897 w Zawierciu, w ówczesnym powiecie będzińskim guberni piotrkowskiej, w rodzinie Jana i Elżbiety z Jabłczyńskich. Był młodszym bratem żołnierzy Legionów Polskich, odznaczonych pośmiertnie Krzyżem Niepodległości: Kazimierza (1889–po 1916) i Stanisława (1895–1917). Początkowo uczył się w progimnazjum filologicznym w rodzinnej miejscowości. Naukę w klasie piątej rozpoczął w gimnazjum Gustawa Kośmińskiego w Częstochowie, a ukończył w c. k. II Szkole Realnej w Krakowie.
21 marca 1915 jako uczeń VI klasy wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 2. kompanii 4 pułku piechoty. Wyróżnił się 31 lipca 1915 w bitwie pod Jastkowem i 5 października tego roku pod Koszyszczami za co został dwukrotnie odznaczony austriackim Brązowym Medalem Waleczności, a w Niepodległej Polsce – Orderem Virtuti Militari. 4 kwietnia 1917 został wymieniony we wniosku o odznaczenie austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany w obozie w Szczypiornie. Po zwolnieniu z internowania pracował w majątku Makowiska, w charakterze praktykanta rolnego.