Czysta glina kaolinowa poprawia plastyczność i wytrzymałość baidunzi, ponadto zapewniając gładszą powierzchnię pod podszkliwne malowanie. Na Północy masa ceramiczna zawierała więcej gliny i w celu uzyskania porcelany musiała być wypalana w temperaturze ok. 1320 °C. datuje utrwalenie tych różnic pomiędzy ceramiką Północy i Południa na Okres Rozbicia (220–589), kiedy Chiny przez długi czas były podzielone pomiędzy dynastie rządzące odpowiednio na Północy i Południu. Ciało naczyń z Północy było wykonywane z prawdziwej gliny, podczas gdy na Południu wykonywano je ze skał wulkanicznych bogatych w kwarc, krzemionkę i muskowit, tak że „ciała niektórych z południowych naczyń niewiele różniły się od sproszkowanej kwarcowej miki”. Na Północy ceramikę wypalano, często z użyciem węgla, w okrągłych , podczas gdy na Południu czyniono to w długich, tunelowatych „”, opalanych drewnem, które wspinały się po wzgórzach. Na Północy jako topników używano wapnia lub tlenku magnezu i ceramikę wypalano w temperaturach od 1250 do 1310 °C;