Na szyi występują nabrzmiałe, w tyle podzielone krótkimi bruzdkami na część środkową i boczną skleryty szyjne boczne, rozdzielone pośrodkowo intercerwikalia oraz skryte pod nimi, małe i smukłe skleryty szyjne grzbietowe, natomiast brak jest sklerytów szyjnych brzusznych.
Tułów thumb|Rysunek M. splendidus z rozłożonymi skrzydłami Przedplecze jest w zarysie prostokątne, zwykle nieznacznie dłuższe niż szersze, nie dłuższe niż dwukrotność szerokości, o prozonie nieco krótszej od metazony. W przednich ¾ jego powierzchni biegnie podłużna bruzda, dzieląca pośrodkowo całą prozonę. Na metazonie występuje poprzeczna bruzda wygraniczająca od jej tylnej części dwie nabrzmiałości. W widoku bocznym przedplecze jest siodełkowate, o bocznej krawędzi najpierw opadającej dobrzusznie, a potem podnoszącej się. Występujący na spodzie przedtułowia, będący przypuszczanie zlanymi z basisternum preepisternitami, skleryt T-kształtny ma poprzeczną część przednią niewyciągniętą dogłowowo, a część tylną dość szeroką, o pośrodkowej listewce przedniej i pogrubiałych brzegach bocznych. Po bokach tego sklerytu leży para małych, owalnych sklerotyzacji. W tyle spodu przedtułowia leży furkasternit z pośrodkową listewką, parą jamek tuż za sklerytem T-kształtnym oraz zagiętą dobrzusznie krawędzią tylną.