Z uwagi na to, że władze rumuńskie nadal odmawiały jej prawa do latania, Elena pozostała we Francji, pracując jako dziennikarka i korespondentka wojenna, wykorzystując w swojej pracy umiejętność latania. W 1916, kiedy Rumunia przystąpiła do wojny, podjęła kolejną próbę uzyskania licencji, tym razem pilota wojskowego i po raz kolejny spotkała się z odmową. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalu wojskowym w Bukareszcie, a następnie po przeniesieniu się władz rumuńskich na teren Mołdawii, organizowała punkt sanitarny w domu rodzinnym w Tecuci.
Po zakończeniu wojny poślubiła prawnika Virgila Stoenescu i zamieszkała wraz z nim Paryżu. Pracowała jako dziennikarka, odwiedzając kraje Afryki i Azji, specjalizowała się w tematyce lotniczej. Ciężko chora na gruźlicę, powróciła do Bukaresztu, gdzie zmarła w marcu 1929. Pochowana na cmentarzu Bellu.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rumuńscy dziennikarze Kategoria:Rumuńscy piloci Kategoria:Korespondenci wojenni Kategoria:Pielęgniarki Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Zmarli na gruźlicę