Stanisław Rochowiak (ur. 3 listopada 1899 w Witkowie, zm. 8 maja 1942 w KL Auschwitz) – polski urzędnik, działacz robotniczy i sportowy.

Życiorys Urodził się 3 listopada 1899 roku w Witkowie (bądź w pobliskiej Kamionce). Ukończył 3 letnią Szkołę Oficerską Marynarki w Poznaniu. Po I wojnie światowej uczestniczył w powstaniu wielkopolskich (walczył w Poznaniu) i we wszystkich trzech powstaniach śląskich. Był także działaczem plebiscytowym.

Z wykształcenia był księgowym. Po 1922 roku pracował w Urzędzie Wojewódzkim Śląskim w Katowicach jako pracownik umysłowy.

W 1925 roku wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej i rozpoczął organizację robotniczych klubów sportowych. 25 stycznia tego samego roku na zjeździe okręgowym Związku Strzeleckiego w Katowicach wybrano go do zarządu okręgowego. W 1926 roku wszedł do zarządu okręgu Górny Śląsk Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego Młodzieży Robotniczej „Siła”. Był następnie przewodniczącym Śląskiego Robotniczego Sportowego Komitetu Okręgowego i wiceprzewodniczącym Związku Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych.

W latach 1929–1930 wchodził w skład komisji rewizyjnej Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS.