Następnie członkowie stowarzyszenia mieli zająć się zbieraniem materiałów do kalendarza i almanachu roku 1824.
Kastala działała do października 1823 roku, kiedy to rozpoczęły się aresztowania młodzieży wileńskiej będące skutkiem śledztwa prowadzonego przez Nikołaja Nowosilcowa.
Ryt i organizacja Koło miało charakter elitarny i zrzeszało wyłącznie poetów. Miało sprecyzowane zasady działalności. Rozpoczynając posiedzenie koła przewodniczący pozdrawiał zebranych stałą formułą, która zawierała cele związku: „W imię Boże rozpoczynamy, o bracia Kastalu, prace nasze. Praca czyni nas użytecznymi społeczeństwu i sobie [...] Nauka rozjaśnia umysł, a umysł oświecony jest słońcem, które przyświeca sprawom ludzkim, a spłonąłby świat moralny, gdyby cnota tem słońcem nie kierowała [..] Cnota więc o bracia, jest nasz Apollo, miłość ojczyzny, dobro publiczne, przyjaźń, stałość, zgoda, pomoc braterska, zapał do pracy, nieugięta moc duszy, miłość bliźnich – są dziewięć sióstr, dziewięć muz naszych.