Nawa główna ma długość 30 m, szerokość 17 m i wysokość 26 m. Sklepienie wykonano z cegły, wspierają je piaskowcowe żebra. W prezbiterium ulokowano ołtarz i ambonę, wykonane z wapienia wydobytego w Savonnières-en-Perthois. Ołtarz zdobi kompozycja rzeźbiarska ukazująca Chrystusa łamiącego chleb swoim uczniom w Emaus. Odległość od wejścia do ołtarza wynosi 41,8 m. Posadzkę o powierzchni 670 m² częściowo pokrywają zachowane XIX-wieczne kafelki, wykonane w fabryce Villeroy & Boch. Pierwotne 60-głosowe organy Wilhelma Sauera z 1885 roku zostały zniszczone podczas bombardowania z 1943 roku. Na emporze ustawiono organy przeniesione w 1968 roku z kościoła uniwersyteckiego przed jego wysadzeniem, pochodzące z drezdeńskiego warsztatu .
W południowo-wschodniej części świątyni ulokowano baptysterium na planie ośmiokąta, ozdobione wewnątrz odrestaurowanymi w latach 1995–1996 freskami ukazującymi: Chrzest Pański, namaszczenie Chrystusa w Betanii, przypowieść o synu marnotrawnym oraz przypowieść o faryzeuszu i celniku. Ściany dekorują również liczne złocenia, nietypowe dla protestanckiej świątyni. We wschodniej części ustawiono niewielki, piaskowcowy ołtarz. Prace rekonstrukcyjne w baptysterium trwały do 2005 roku.
Galeria
Przypisy
Piotra Kategoria:Świątynie luterańskie w Niemczech Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Architektura neogotycka w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Piotra Apostoła