31 sierpnia 1934 został przeniesiony w rezerwie do Kadry mjr Władysław Wierzchowski, który wiosną 1940 został zamordowany w Charkowie.
Przed majem 1939 do Kadry 2 batalionu telegraficznego w Krasnymstawie przeniesiono mobilizację kompanii telefoniczno-kablowej nr 11 i kompanii telefoniczno-budowlanej nr 7.
Kadra była jednostką mobilizującą. Zgodnie z poprawioną wersją planu mobilizacyjnego „W” komendant kadry był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji jednostek łączności wpisanych na jego tabelę mob. W mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym, mobilizowano: pluton łączności Kwatery Głównej nr 44, kompanię telefoniczną nr 44, drużynę parkową łączności nr 44, notmiast w I rzucie mobilizacji powszechnej: samodzielny pluton telefoniczno-kablowy nr 7, park łączności nr 7. Całość nadwyżek miała być gotowa do odjazdu koleją do Ośrodka Zapasowego Telegraficznego „Lublin” od pierwszego dnia mobilizacji.
23 sierpnia 1939 zarządzona została mobilizacja wszystkich jednostek kolorowych na obszarze Okręgu Korpusu Nr III. Godzina „A” wyznaczona została na godz. 6.00 24 sierpnia.
Zestaw jednostek łączności oznaczonych wspólnym numerem „44” przeznaczony był dla rezerwowej 33 Dywizji Piechoty.