thumb|200px|Herb Isiora rekonstrukcja współczesna thumb|200px|Herb Isiora według Niesieckiego strona=9|mały|Herb Isiora w czwartym wierszu i czwartej kolumnie w Tablicach odmian herbowych Isiora – polski herb szlachecki, odmiana herbu Krucini.

Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania, według ilustracji Tadeusza Gajla:

W polu czerwonym dzielonym w słup z prawej skrzydło sępie czarne z lewo, z lewej krzyż złoty pod takąż gwiazdą. Klejnot nad hełmem w koronie skrzydło jak w godle. Labry czerwone, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki Herb notuje jako herb własny Iszorów pod hasłem Kruczyn Wojciech Wijuk Kojałowicz w Compendium z 1650 roku oraz pod nazwą Iszora w Nomenclatorze z 1656 roku.

Kasper Niesiecki w swojej pracy z 1738 roku podaje informację, że herbem tym posługiwała się notowana na przełomie XVI i XVII wieku na Litwie rodzina Isiora.

Piotr Nałęcz-Małachowski w Zbiorze nazwisk szlachty z 1790 roku zamieścił opis herbu tożsamy opisem Niesieckiego, poza jednym szczegółem – nad skrzydłem w klejnocie miała znajdować się gwiazda.

Juliusz Karol Ostrowski w swojej pracy z lat 1897-1906 opis i wygląd herbu przytoczył za Niesieckim, przy czym nie stwierdził, że skrzydło jest sępie.