Kościół farny (niem. Stadtkirche) – gotycka świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Darmstadt.
Historia W VIII lub IX wieku wzniesiono tu frankijską kaplicę grobową. Na jej miejscu powstała następnie kaplica Matki Bożej będąca filią parafii w Bessungen. W 1369 abp Gerlach z Nassau wyniósł kaplicę do godności kościoła parafialnego, około 1380 roku ukończono jej rozbudowę. Około 1420 grafowie Katzenelnbogen przebudowali świątynię, a w XVI wieku wzniesiono nowe prezbiterium. W 1526 roku kościół przeszedł w ręce protestantów. W 1576, na zlecenie Jerzego I Pobożnego, powstała krypta z przeznaczeniem na miejsce pochówku władców Hesji-Darmstadt. W latach 1615–1617 landgraf Ludwik V Wierny rozbudował kryptę, a w latach 1627–1631 jego następca Jerzy II przebudował wieżę. W latach 1686–1687 na zlecenie przebudowano nawę główną i poszerzono nawy boczne. Pod koniec XVIII wieku wieża kościelna pełniła funkcję wieży antypożarowej. W latach 1842–1843 świątynię przebudowano wg projektu , a w 1929 poddano ją renowacji pod okiem , który nadał korpusowi nawowemu poprzeczny dach, powiększył latarnię wieży i obniżył zewnętrzne mury o dwa metry. Świątynia została zniszczona w 1944 roku, podczas II wojny światowej, Gruber w latach 1952–1953 kierował jej odbudową.