Architektura Świątynia romańska, trójnawowa, o układzie bazylikowym. Świątynia posiada cztery wieże – dwie wyższe flankują fasadę, a dwie niższe dostawiono do ścian prezbiterium. Dwuwieżową elewację frontową dekorują liczne blendy, fryzy arkadowe i lizeny. Do wnętrza świątyni prowadzą trzy portale, przypisywane mistrzowi znanemu jako Laacher Samson-Meister. Mury są od wewnątrz udekorowane bogatą dekoracją malarską. Prezbiterium było pierwotnie oddzielone od korpusu nawowego za pomocą lektorium.
Wyposażenie XVII-wieczna ambona i XVIII-wieczne balaski ołtarzowe zostały tu przeniesione z opactwa Maria Laach. Wnętrze zdobi również XIV-wieczny krucyfiks widlasty. W północno-zachodniej wieży ustawiono późnoromańską chrzcielnicę, XVI-wieczną, piaskowcową grupę figuralną Grobu Pańskiego oraz relief przedstawiający Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny z tego samego stulecia. W nawie północnej podziwiać można alabastrowe płaskorzeźby z 1620 roku. We wnętrzu znajduje się również nagrobek zmarłego w 1514 roku rycerza i burmistrza Daniela von Lahnsteina. Organy wykonał w 1752 roku koloński organmistrz Ludwig König, w 1850 wyremontował je warsztat Orgelbau Weil z Neuwied, a w 1940 roku – przedsiębiorstwo z Bonn.