Franciszek Ksawery Reszka (ur. 12 września 1849 w Olbrachcicach, zm. 10 lutego 1903 w Wodzisławiu Śląskim) – polski duchowny rzymskokatolicki, działacz narodowy na Górnym Śląsku, publicysta.
Życiorys Urodził się 12 września 1849 w Olbrachcicach koło Prudnika jako syn rolnika Jakuba i Barbary z domu Nowak. Uczęszczał do gimnazjum w Nysie. Świadectwo dojrzałości uzyskał 17 sierpnia 1869. W latach 1869–1872 studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim.
28 czerwca 1873 przyjął święcenia kapłańskie. Z powodu kulturkampfu nie mógł być zatrudniony jako pełnoprawny wikary, ponieważ „jego postawa budziła zastrzeżenia władz”. Pracował więc jako „pomocnik duszpasterza” w parafii św. Marii Magdaleny w Racławiczkach w powiecie prudnickim, jednak wykonywał obowiązki pełnoprawnego duszpasterza. Latem 1874 został skazany przez Sąd Powiatowy w Prudniku na 50 talarów grzywny lub 3 tygodnie więzienia za wykonywanie obowiązków duszpasterskich w Racławiczkach bez zgody władz państwowych. Angażował się w prace organizacji polskich. Ożywił działalność Kółka Polskiego w Racławiczkach.