Piekosiński wymienia godła herbowe w wersji bez i z przekrzyżowaniem, określając tę drugą jako herb z Kobrynia u Kojałowicza.
Znamiona bartnicze
Znamię bartne podobne do godła herbu Waśkiewicz, datowane na 1731 rok, przytoczył Zygmunt Gloger.
Herbowni Tadeusz Gajl podaje następujące rodziny herbownych:
Koziestański, Narymont, Narymunt, Waszkiewicz, Waśkiewicz, Waśkowski, Wiesztort.
Gajl pomija nazwisko Waskiewicz, z którym notowany był ten herb m.in. u Niesieckiego.
Oprócz nazwiska tożsamego z nazwą herbu, jak w przypadku każdego herbu własnego, tj. Waśkiewicz i jego oboczności (Waskiewicz, Waszkiewicz), na liście Tadeusza Gajla znajdują się jeszcze nazwiska Koziestański, Wiesztort i Waśkowski. Nazwiska te pochodzą z XIX-wiecznych legitymacji szlachectwa:
W roku 1802 przedstawiciele pięciu różnych linii rodziny Waskowskich wylegitymowali się z herbem Waskiewicz w guberni wołyńskiej.
W roku 1819 i 1832 przedstawiciele rodziny Wiesztortów wylegitymowali się z herbem Waskiewicz w guberni wileńskiej. Według Seweryna Uruskiego rodzina Koziestańskich po przeniesieniu się na Litwę miała przybrać przydomek Waśkiewicz i wylegitymować się z tym herbem w 1859 roku w osobie Antoniego Koziestańskiego.