Zmiany te spowodowały degradację, a w niektórych przypadkach nawet całkowite opuszczenie agadirów.
By zapobiec całkowitemu zniszczeniu podejmowane są próby utrzymania agadirów jako lokalnych atrakcji turystycznych lub jako spichlerzy do przechowywania nasion odmian tradycyjnych, promując jednocześnie edukację rolniczą.
W 2021 roku minister kultury Maroka rozpoczął procedurę wciągnięcia igudar (liczba mnoga od agadir) na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura Kompleks zazwyczaj składał się z rozmieszczonych w rzędach budynków podzielonych na komórki magazynowe. Każda komórka należała do konkretnego klanu lub rodziny i posiadała drzwi zazwyczaj wykonane z masywnego drewna oznaczone odpowiednimi insygniami. Całość otoczona była murami z kamienia, gliny i drewna, które chroniły przed działaniem czynników atmosferycznych oraz przed intruzami i najazdami.
Występowanie Agadiry występowały głównie w Maroku – zachodniej części Antyatlasu w okolicach miasta Agadir i Beni Mallal, w regionie Dara-Tafilalt, a także w Atlasie Wysokim. W samym Maroku odkryto około 550 spichlerzy typu agadir. Na południu Tunezji do 2010 roku udokumentowano 92 takie budowle
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Spichlerze Kategoria:Fortyfikacje w Afryce Kategoria:Turystyka w Maroku