W szczecińskim środowisku artystycznym nazywana była FioletowąEncyklopedia Szczecina. Wydanie jubileuszowe z okazji 70-lecia polskiego Szczecina. Red. Tadeusz Białecki. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, Szczecin 2015, s. 568-569. ISBN 978-83-942725-0-0. Jej obraz „Złote sny i fioletów żal” stanowi autoportret artystki – odniosła się w nim do swoich osobistych przeżyć, próbując na płótnie zatrzymać to co ulotne i nietrwałe, konsekwentnie stosując kolorystyczną gamę fioletów – jej znak rozpoznawczy w życiu i sztuceGaleria Jednego Obrazu: „Złote sny i fioletów żal” Stefani Mazurczak (dostęp 03.02.2025).
Stefania Mazurczak tworzyła dzieła sztuki użytkowej zdobiące budynki i inne obiekty. Przykładowo, w duecie z Andrzejem Maciejewskim zrealizowała płaskorzeźbę „Ikar” dla Portu Lotniczego w Goleniowie (1976) oraz mozaikę na elewacji jednego z budynków Stoczni Szczecińskiej (1970) w postaci charakterystycznego gryfa ze śrubą okrętową, będącym logotypem stoczni, otoczonym abstrakcyjnym wielobarwnym tłemMarcin Gigiel. To jedna z najciekawszych mozaik w Szczecinie.