Z nearktycznej Ameryki Północnej podawane są dwa gatunki.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził jako pierwszy Félicien Saulcy w 1878 roku pod nazwą Conoderus. Gatunkiem typowym autor ów wyznaczył Scydmaenus conicicollis. Nazwa Conoderus okazała się jednak młodszym homonimem i w związku z tym Edmund Reitter w 1882 roku wprowadził nową nazwę Euthiconus. W 1998 roku rodzaje Ascydmus i Euthiodes zsynonimizowane zostały z omawianym taksonem przez Seana T. O’Keefe’a.
Do rodzaju tego zalicza się pięć opisanych gatunków: Euthiconus conicicollis (Fairmaire et Laboulbène, 1854) Euthiconus latus (Brendel, 1893) Euthiconus lustrificus Kurbatov, 1990 Euthiconus nopporoensis Jałoszyński, 2019 Euthiconus tener (Casey, 1897)
Według wyników analizy filogenetycznej Pawła Jałoszyńskiego z 2013 roku takson ten zajmuje pozycję siostrzaną względem rodzaju Paraneseuthia.
Przypisy
Kategoria:Balinki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1882 roku