W komediodramacie muzycznym Dzikie ulice (Wild in the Streets, 1968) z Shelley Winters, Halem Holbrookiem i Richardem Pryorem zagrał postać gwiazdy rocka i kandydata na prezydenta Maxa Frosta. Wystąpił w roli Casanovy z kampusu Paxtona Quigleya w czarnej komedii erotycznej Trójka na poddaszu (Three in the Attic, 1968). Frank Pierson zaangażował go do głównej roli uciekiniera z Polski – Leisera, którego rekrutuje brytyjski wywiad MI6, by wrócił za żelazną kurtynę i ustalił, czy NRD rozmieszcza rakiety V-2 przy granicy z Niemcami Zachodnimi w dreszczowcu szpiegowskim Cudzymi rękoma (The Looking Glass War, 1970) na podstawie powieści sensacyjnej Za późno na wojnę Johna le Carré z udziałem Anthony’ego Hopkinsa.
Po zagraniu roli majora armii brytyjskiej Randolpha Doryana w melodramacie Davida Leana Córka Ryana (Ryan’s Daughter, 1970) wycofał się z branży rozrywkowej. Po śmierci Jonesa, jego ekranowa partnerka Sarah Miles ujawniła, że był on czymś wyraźnie zaniepokojony, do tego stopnia, że prawie w ogóle nie mógł występować, a syn Stanleya Hollowaya, Julian, przez cały czas musiał go dubbingować, i pod koniec zdjęć został zabrany do szpitala psychiatrycznego.