Po zakończeniu wojny pracowała jako pilot cywilny na lotnisku w Băneasie, przewożąc osoby chore. W latach 1947-1948 uczestniczyła w zwalczaniu epidemii tyfusu w północnej Rumunii. Początkowo latała jednosilnikowym samolotem Junkers, a od 1948 samolotem Fieseler Fi 156 Storch. Po uzyskaniu licencji instruktora od 1949 zajęła się szkoleniem pilotów w szkole lotniczej Ghimbav. W 1953 władze komunistyczne zabroniły jej latania, przenosząc na stanowisko urzędnicze w Dyrekcji Lotnictwa Cywilnego. Oskarżona o udział w działaniach wojennych przeciwko ZSRR straciła także i tę pracę. W latach 1955-1967 pracowała jako maszynistka w poliklinice w Bukareszcie, po czym przeszła na emeryturę.
Zasługi Mariany Drăgescu doceniono po upadku komunizmu. W 1989 przywrócono je stopień porucznika lotnictwa, a w 2003 została odznaczona Orderem Gwiazdy Rumunii za uratowanie ponad tysiąca rannych żołnierzy w czasie II wojny światowej. Zmarła w 2013 i została pochowana na cmentarzu wojskowym Ghencea.
Przypisy
Kategoria:Kobiety w służbie wojskowej (biografie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Krajowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumunii Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Orła Niemieckiego Kategoria:Rumuńscy piloci Kategoria:Rumuńscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2013