We wrześniu 1955 dokonano reorganizacji wszystkich dywizji zmechanizowanych, a cztery z nich przekształcono w dywizje pancerne. Na szczeblu dywizji zmechanizowanej wprowadzono batalion czołgów i artylerii pancernej posiadający dwie kompanie czołgów średnich i kompanię dział pancernych. W pułkach czołgów średnich powrócono do struktury kompanijnej – 5 kompanii. Etat dywizji pancernej przewidywał batalion czołgów ciężkich i artylerii pancernej w składzie: dwie kompanie czołgów ciężkich i dwie kompanie ciężkich dział pancernych. Stan osobowy batalionu wynosił 485 żołnierzy. Jego sprzęt bojowy stanowiły: 22 czołgi ciężkie IS-2, 20 ciężkich dział pancernych ISU-122 i 1 transporter opancerzony BTR-152. Pułki czołgów ciężkich KPanc przekształcono w bataliony czołgów ciężkich i artylerii pancernej. Struktura batalionu obejmowała: kompanię czołgów ciężkich, skadrowaną kompanię czołgów, kompanię dział pancernych, skadrowaną kompanię dział pancernych, plutony: piechoty zmotoryzowanej, przeciwlotniczy, łączności i transportowo-gospodarczy. Stan osobowy liczył 288 żołnierzy. Sprzęt bojowy stanowiło: 22 czołgi ciężkie IS-2 i 20 ciężkich dział pancernych ISU-152 .