Paleosiagonium – wymarły rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny . Żył w kredzie.
Taksonomia Rodzaj i oba jego gatunki opisane zostały po raz pierwszy w 2016 roku przez Yue Yanli, Gu Junjie, Wang Jinmina i na łamach „Cretaceous Research”. Opisu dokonano na podstawie datowanych na apt skamieniałości odnalezionych w formacji Yixian w Huangbanjigou na terenie miejscowości Chaomidian w chińskiej prowincji Liaoning. Nazwa rodzajowa to połączenie przedrostka paleo- z nazwą . Jako gatunek typowy wyznaczono P. adaequatum.
Do rodzaju należą dwa opisane gatunki: Paleosiagonium adaequatum Yue et al., 2016 Paleosiagonium brevelytratum Yue et al., 2016. Według obecnego stanu wiedzy są to jedyni kopalni przedstawiciele podrodziny Piestinae.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 8 do 11 mm, w zarysie o niemal równoległych bokach.
Głowa była prawie kwadratowa w zarysie, o czole pozbawionym wyrostków grzbietowo-bocznych, skroniach dłuższych niż średnice oczu, przysadzistych żuwaczkach, a szwach gularnych bardzo wąsko pośrodku oddzielonych i wyraźnie ku przodowi i tyłowi rozbieżnych. Czułki budowało jedenaście członów, z których ostatni był duży, podługowato-owalny.